TürkçeDüzenle

KökenDüzenle

Osmanlı Türkçesi عسكر‎, o da Arapça عَسْكَر(ʿaskar) kelimesinden gelmektedir.

SöylenişDüzenle

Düzenle

asker (belirtme hâli askeri, çoğulu askerler)

 
Asker
  1. (askeriye, meslekler) orduda görev yapan erden generale kadar herkes
    Adına ve şimdi gördüğüm şahsiyetine zaten hayran olduğum büyük askerin bu alakası beni heyecana düşürmüştü. - İ. A. Gövsa
  2. askerlik görevi veya ödevi
    Askerden dönmek.
  3. er
    Dışarıda kolları kırmızı beyaz işaretli askerlerin taşıdığı boş sedyeler süratle uzaklaşıyor. - N. Hikmet

AçıklamalarDüzenle

Tarihçi Ahmed Cevdet Paşa'nın hatıratına göre Bosna Valisi iken asker kıyafetlerinin yeşil olmasından dolayı halk ve genç kızlar arasında yeşillim aman şarkısı revaç bulmuştur.

Üst kavramlarDüzenle

Alt kavramlarDüzenle

Kelime birliktelikleriDüzenle

Türetilmiş kavramlarDüzenle

ÇevirilerDüzenle

Ön adDüzenle

asker (karşılaştırma daha asker, üstünlük en asker)

  1. topluluk düzenine saygısı olan, disiplinli
    Asker adam.
  2. yurdunu iyi koruyan, kahraman özelliği taşıyan
    Asker millet.

Türetilmiş kavramlarDüzenle

ÇevirilerDüzenle

KaynakçaDüzenle

  • Türk Dil Kurumu: "asker"

Ek okumalarDüzenle

GagavuzcaDüzenle

KökenDüzenle

Arapça عَسْكَر(ʿaskar)

SöylenişDüzenle

  • Heceleme: as‧ker

Düzenle

asker

  1. (askeriye) asker

KaynakçaDüzenle

  • Etymological Dictionaries - Andras Rajki