TürkçeDüzenle

KökenDüzenle

Osmanlı Türkçesi حقوق‎, o da Arapça حُقُوق(ḥuḳūḳ, hukuk).

SöylenişDüzenle

Düzenle

hukuk (belirtme hâli hukuku, çoğulu hukuklar)

  1. haklar
    Hukukumdan vazgeçmem.
  2. kanunların ceza ile ilgili olmayıp alacak verecek v.s. dâvâları ilgilendiren bölümü
    Hukuk davası. Hukuk mahkemesi.
  3. (bilim) toplumu düzenleyen ve devletin yaptırım gücünü belirleyen kanunların bütünü ve bu yasaları konu alan bilim
    Hukuk daima âdetlerin peşinden gider, önüne geçmez. — P. Safa
    Kaldı ki böyle bir hareket, milletlerarası hukuka taban tabana zıttı. — Y. K. Karaosmanoğlu
  4. (mecaz) ahbaplık, dostluk
    Hukukumuz doktor hasta ilişkisinden daha önemlisi kişiseldir, eski dostuz. — A. Boysan

ÇekimlemeDüzenle

AçıklamalarDüzenle

Bu sözcük sesli harf ile başlayan bir ek aldığında sert sessiz yumuşaması meydana gelmez. Örneğin "-un" eki geldiğinde "hukukun" olarak yazılır.

Eş anlamlılarDüzenle

Üst kavramlarDüzenle

DeyimlerDüzenle

Kelime birliktelikleriDüzenle

Türetilmiş kavramlarDüzenle

Benzer kelimelerDüzenle

ÇevirilerDüzenle

KaynakçaDüzenle

Ek okumalarDüzenle