ölüm

TürkçeDüzenle

KökenDüzenle

Eski Türkçe

Düzenle

ölüm (belirtme hâli ölümü, çoğulu ölümler) -mü

  1. (fizyoloji) insan, hayvan veya bitkide hayatın tam ve kesin olarak sona ermesi, ahiret yolculuğu, ebedî uyku, emrihak, irtihal, memat, mevt, vefat
    Herhâlde padişah da, annesi ve hemşireleri de dostlarının vakitsiz ölümüne karşı çok müteessir olmuşlardı. - A. H. Çelebi
  2. ölme biçimi
    Yanarak ölümü, feciydi.
  3. (ceza hukuku) idam cezası
    Ölüme mahkûm oldu.
  4. (mecaz) sona erme, yok olma, ortadan kalkma
    Küçük sanayinin ölümü.
  5. (mecaz) çok büyük sıkıntı, üzüntü

ÇekimlemeDüzenle

DeyimlerDüzenle

ÇevirilerDüzenle

ÜnlemDüzenle

ölüm

  1. ölmesi istenen canlı için kullanılan söz
    Zalimlere ölüm!

KaynakçaDüzenle

AtasözleriDüzenle

AzericeDüzenle

Düzenle

ölüm

  1. (fizyoloji) ölüm

Eski TürkçeDüzenle

Düzenleme yapıldıktan sonra bu not silinmelidir.

Düzenle

  1. (fizyoloji) ölüm

GagavuzcaDüzenle

Düzenle

ölüm

  1. (fizyoloji) ölüm

Kırım TatarcaDüzenle

Düzenle

ölüm

  1. (fizyoloji) ölüm

TeleütçeDüzenle

Düzenleme yapıldıktan sonra bu not silinmelidir.

Düzenle

  1. (fizyoloji) ölüm

KaynakçaDüzenle

  • Etymological Dictionaries - Andras Rajki

TürkmenceDüzenle

Düzenle

ölüm

  1. (fizyoloji) ölüm

ŞorcaDüzenle

Düzenleme yapıldıktan sonra bu not silinmelidir.

Düzenle

  1. ölüm