Disambig.svg Ayrıca bakınız: doga, Doğa

TürkçeDüzenle

Düzenle

doğa (belirtme hâli doğayı, çoğulu doğalar)

  1. (doğa bilimi) kendi kuralları çerçevesinde sürekli gelişen, değişen canlı ve cansız varlıkların hepsi, tabiat, natür
    En çok yurdumdan söz ettim - C. Külebi
    Doğayla, insanla içli dışlı - C. Külebi
  2. (ruh bilimi) insan eliyle büyük değişikliğe uğramamış tabiat güzelliklerini koruyan, genellikle şehir dışı kesim
  3. (mecaz) bir kimsenin eğilimlerinin, içgüdülerinin hepsi, huy

ÇekimlemeDüzenle

ÇevirilerDüzenle

KaynakçaDüzenle

  • Türk Dil Kurumu: "doğa"

TatarcaDüzenle

Düzenle

doğa

  1. dua, yakarış, yakarı

TürkmenceDüzenle

Düzenle

doğa

  1. doğuştan, yaradılıştan, anadan doğma

KaynakçaDüzenle

  • Atacanov, Ata (1922). Türkmendolu Yir Sözlüğü.