Disambig.svg Ayrıca bakınız: dis, diş

TürkçeDüzenle

Düzenle

dış (belirtme hâli dışı, çoğulu dışlar) -ını

  1. herhangi bir cisim veya alanın sınırları içinde bulunmayan yer, hariç, karşıtı
    Hafta sonunda şehrin dışına çıkıyoruz. - A. Haşim
  2. bir konunun kapsamına girmeyen şey
  3. görülen, içte bulunmayan yüzey
    Bardağın dışı kirli.
  4. bir kimsenin görünüşü, durum ve davranışları
  5. bireyin ötesinde bir varlığı olan
    Dış dünya.
  6. (sinema, televizyon) açık havada geçen sahneleri içine alan çekim
  7. (spor) bazı top oyunlarında karşı takım oyuncularının vuruşuyla topun kalenin bulunduğu taraftan dışarı çıkması, aut

DeyimlerDüzenle

ÇevirilerDüzenle

Ön adDüzenle

dış (karşılaştırma daha dış, üstünlük en dış)

[1] somut kavramlarda iki veya ikiden çok şeyde merkeze daha uzak olan
Bayram vali konağının dış kapısında, ellerini yine önünde kavuşturmuş taş gibi dimdik duruyordu. - A. Kulin
[2] yabancı ülkelerle ilgili
Dış siyaset. Dış ilişkiler.

Türk lehçeleriDüzenle

ÇevirilerDüzenle

ÇevirilerDüzenle

KaynakçaDüzenle

  • Türk Dil Kurumu: "dış"

AzericeDüzenle

Düzenle

dış

[1] dış

GagavuzcaDüzenle

Düzenle

dış

[1] diş

KökenDüzenle

[1] Eski Türkçe tash

KaynakçaDüzenle

  • Etymological Dictionaries - Andras Rajki