TürkçeDüzenle

SöylenişDüzenle

IPA(anahtar): ˈkip, çoğulu IPA(anahtar): kipˈleɾ
Heceleme: kip

Düzenle

kip -pi

  1. (dil bilimi) fiillerde belirli bir zamanla birlikte konuşanın, dinleyenin ve hakkında konuşulanın, teklik veya çokluk olarak belirtilmiş biçimi, sıyga
  2. (felsefe) değişebilen, geçici nitelik
  3. örnek, kalıp
  4. (fizik, kimya) birbirine karışmadan incelenebilen titreşim ya da devinim biçimlerinden her biri

DeyimlerDüzenle

ÇevirilerDüzenle

Türetilmiş kavramlarDüzenle

Ön adDüzenle

kip

  1. uygun, tıpatıp gelen
  2. sağlam, dayanıklı

SöylenişDüzenle

ÇevirilerDüzenle

KaynakçaDüzenle

AzericeDüzenle

BelirteçDüzenle

kip

  1. birbirine yakın, sık
  2. sağlam, sıkı, berk

KaynakçaDüzenle

ÇağataycaDüzenle

Düzenle

  1. gayet, merbut

FelemenkçeDüzenle

Düzenle

kip

  1. (sülüngiller, tavuksular) tavuk