örnek

Disambig.svg Ayrıca bakınız: Örnek

TürkçeDüzenle

SöylenişDüzenle

IPA(anahtar): øɾˈnec, øɾnecˈleɾ

HecelemeDüzenle

Heceleme: ör‧nek

KökenDüzenle

Kökü hakkında çeşitli görüşler ileri sürülmüş, bu arada kör-mek > gör-mek fiilinden veya ör-mek’ten [< ör-enek] türediği söylenmiştir; öte yandan kelimenin Ermenice orinak aracılığı ile Orta Farsça’dan Türkçe’ye geçtiği iddia edilmiştir; ancak diğer Türk lehçelerinde de benzer şekillerde bulunduğundan Türkçe asıllı olduğu görüşü daha güçlü sayılmalıdır.[1] TDK Derleme Sözlüğü'nde görenek sözcüğünün örnek anlamı da bulunmaktadır; nörüyon ifadesindeki gibi /g/ sesinin ve değnek < değ-enek sözcüğündeki gibi orta hece vokalinin düşmüş olması mümkündür.

Düzenle

örnek (belirtme hâli örneği, çoğulu örnekler) -ği

  1. benzeri yapılacak olan, benzetilmek istenen şey, model
    Mehmet Akif'in yetişmesi, gençlere bir örnek olarak anlatılmaya layıktır. - İ. A. Gövsa
  2. incelemek veya denemek üzere insan ve hayvan vücudunun, bitkinin veya nesnenin herhangi bir yerinden alınan doku parçası, numune
    Vali, burada yapılmış olan peynirlerden bir örnek görmek istedi. - M. Ş. Esendal
  3. bir şeyin benzeri, tıpkısı, kopyası, misil
    Bu yapının bir örneği daha yoktur.
  4. bir düşünceyi, kuralı, gözlemi veya savı desteklemek ve açıklamak amacıyla ileri sürülen söz, yapılan davranış, misal
  5. durum ve niteliği benimsenmeye değer kimse veya şey, model, paradigma
    Onların özü sözü birdir. Hayatları bizim için örnektir. - N. Hikmet
  6. (kimya) bir maddenin bütün özelliklerini içeren küçük bölümü

DeyimlerDüzenle

Alt kavramlarDüzenle

Sözcük birliktelikleriDüzenle

Türetilmiş kavramlarDüzenle

ÇevirilerDüzenle

Ön adDüzenle

örnek (karşılaştırma daha örnek, üstünlük en örnek)

  1. en iyi biçimde olan
    İşte örnek bir kadın! Her şeyi biliyor ama horozlanmıyor!.. - Nazım Hikmet

ÇevirilerDüzenle

KaynakçaDüzenle

GagavuzcaDüzenle

KökenDüzenle

Eski Türkçe örnäk

Düzenle

örnek

  1. örnek

KaynakçaDüzenle

  • Etymological Dictionaries - Andras Rajki
  • Sinanoğlu, Oktay (1978). Fiziksel Kimya Terimleri Sözlüğü. Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.
  1. Kubbealtı Lugati