meşgul

TürkçeDüzenle

[meş·gu:l]

KökenDüzenle

Arapça

Ön adDüzenle

meşgul (karşılaştırma daha meşgul, üstünlük en meşgul)

  1. bir işle uğraşan, görmekte olan
Belediye doktoru, kışın kimya tecrübeleri ile meşguldü. - S. F. Abasıyanık
  1. çalışır, kullanılır durumda olan, dolu
    Telefon meşgul.

DeyimlerDüzenle

ÇevirilerDüzenle

KaynakçaDüzenle