beşik

TürkçeDüzenle

KökenDüzenle

Eski Türkçe

Düzenle

beşik (belirtme hâli beşiği, çoğulu beşikler) -ği

  1. (mobilya) bebekleri yatırmaya ve sallayarak uyutmaya yarayan, tahta veya demirden yapılmış sallanır bir çeşit küçük karyola
    Ayaklarının ucuna basarak beşiğin yanına geldi. - H. E. Adıvar
  2. ambalajlanacak malın biçimine uygun olarak alta konulan parça veya parçaların tümü
  3. (mecaz) bir şeyin doğup geliştiği yer
    Sırbistan'ın beşiği ve kaynağı burasıdır. - F. R. Atay
  4. (spor) yüzüstü yatışta, geriye bükülü ayak bileklerini ellerle kavrayarak karın üzerinde baş ve ayak yönünde sallanma

Sözcük birliktelikleriDüzenle

DeyimlerDüzenle

ÇevirilerDüzenle

KaynakçaDüzenle

AtasözleriDüzenle

AzericeDüzenle

Düzenle

beşik

  1. (mobilya) beşik

ÇağataycaDüzenle

Düzenle

  1. güneş, afitab, şems, mihr, hurşid, koyaş