Disambig.svg Ayrıca bakınız: bürün

TürkçeDüzenle

burun hakkında Türkçe Vikipedi'de ansiklopedik bilgi bulabilirsiniz.

SöylenişDüzenle

KökenDüzenle

Osmanlı Türkçesi بورون‎ sözcüğünden devralındı

Düzenle

burun (belirtme hâli burnu, çoğulu burunlar)

 
İnsanın burnu
  1. (anatomi) alınla üst dudak arasında bulunan, çıkıntılı, iki delikli koklama ve solunum organı
    Boksörün burnu kırılmıştı besbelli.
  2. bazı şeylerin ön ve sivri bölümü
    Kadıköy vapurunun güvertesinde, paltoma bürünmüş, gidip ta burna oturmuştum. - H. Taner
  3. kibir, büyüklenme
    Burnundan yanına varılmıyor.
  4. (coğrafya) karanın, özellikle yüksek ve dağlık kıyılarda, türlü şekillerde denize uzanmış bölümü

ÇekimlemeDüzenle

DeyimlerDüzenle

AtasözleriDüzenle

Üst kavramlarDüzenle

Türetilmiş kavramlarDüzenle

ÇevirilerDüzenle

KaynakçaDüzenle

  • Türk Dil Kurumu: "burun"

AzericeDüzenle

Düzenle

burun (belirtme burnu, çoğul burunlar)

  1. (anatomi) burun

Karaçay BalkarcaDüzenle

Düzenleme yapıldıktan sonra bu not silinmelidir.

Düzenle

  1. eski
  2. eskiden
  3. önce

KumancaDüzenle

Düzenle

burun

  1. eskiden
  2. önce

ÖzbekçeDüzenle

Düzenle

burun

  1. (anatomi) burun

TürkmenceDüzenle

Düzenle

burun

  1. (anatomi) burun

KaynakçaDüzenle

  • KÚNOS, Dr. Ignaz (1902). Şeyh Süleyman Efendi, Çağatayca-Osmanlıca Sözlük. Budapeşte: Section Orientale de la Société Ethnographique Hongroise.