TürkçeDüzenle

KökenDüzenle

Osmanlı Türkçesi گل(kel), Farsça گل(kel)

SöylenişDüzenle

Düzenle

kel (belirtme hâli keli, çoğulu keller)

  1. saçsız olan kimse
  2. saçsız olan yer
    Kelime dokunma!

ÇekimlemeDüzenle

Üst kavramlarDüzenle

AtasözleriDüzenle

DeyimlerDüzenle

Türetilmiş kavramlarDüzenle

ÇevirilerDüzenle

Ön adDüzenle

kel (karşılaştırma daha kel, üstünlük en kel)

  1. çıplak, yaprakları dökülmüş
    Yükselip alçalıyor, kel tepelerin etrafını dönüyordu. - S. F. Abasıyanık
  2. gelişmemiş, cılız
    Kel bir ağaç.
  3. içinde az eşya bulunan
  4. saçsız olan
    Simitçi kumraldı, saçları dökülmüştü, evet basbayağı keldi adam. - A. Ümit

AtasözleriDüzenle

DeyimlerDüzenle

Sözcük birliktelikleriDüzenle

Türetilmiş kavramlarDüzenle

ÇevirilerDüzenle

KaynakçaDüzenle

  • Türk Dil Kurumu: "kel"

GagavuzcaDüzenle

KökenDüzenle

Lütfen bir dil kodu girin. kal

Ön adDüzenle

kel

  1. [1] kel

Karaçay BalkarcaDüzenle

Düzenleme yapıldıktan sonra bu not silinmelidir.

EylemDüzenle

  1. gelmek

KumancaDüzenle

EylemDüzenle

kel

  1. gelmek

KaynakçaDüzenle

  • Etymological Dictionaries - Andras Rajki

ŞorcaDüzenle

Düzenleme yapıldıktan sonra bu not silinmelidir.

EylemDüzenle

[1] gelmek

TürkmenceDüzenle

Düzenle

kel

[1] kel, saçı dökülmüş

KaynakçaDüzenle

  • Atacanov, Ata (1922). Türkmendolu Yir Sözlüğü.