Disambig.svg Ayrıca bakınız: Han

TürkçeDüzenle

KökenDüzenle

Eski Türkçe ğan(ğan)/xan(xan)

TelaffuzDüzenle

Düzenle

han (belirtme hâli hanı, çoğulu hanlar) -nı

  1. büyük şehirlerde serbest mesleklerde çalışanların oda veya daire tutup çalıştıkları birkaç katlı yapı
  2. doğu ülkelerinde yerli beyler ve Kırım girayları için kullanılan unvan
  3. (mimarlık) yol üzerinde veya kasabalarda yolcuların konaklamalarına yarayan yapı
  4. (monarşi) hakan, hükümdar, imparator
  5. (Osmanlılar, tarih) Osmanlı padişahlarının adlarının sonuna getirilen unvan

ÇekimlemeDüzenle

Yan kavramlarDüzenle

AtasözleriDüzenle

DeyimlerDüzenle

ÇevirilerDüzenle

KaynaklarDüzenle

  • Türk Dil Kurumu: "han"

Ek okumalarDüzenle


İsveççeDüzenle

AdılDüzenle

han

  1. (kişi adılı): o (erkek)

Ayrıca bakınızDüzenle

İsveççe kişi adılları
hâl adet 1. kişi 2. kişi 3. kişi
eril dişil nötr
yalın tekil jag du han hon det
çoğul vi ni de
belirtme/
yönelme
tekil mig,
mej
dig,
dej
honom henne den,
det
çoğul oss er,
eder
dem,
dom

Karaçay-BalkarcaDüzenle

Düzenleme yapıldıktan sonra bu not silinmelidir.

Düzenle

  1. bey, han

NorveççeDüzenle

AdılDüzenle

han e

  1. (kişi adılı): o

Ayrıca bakınızDüzenle

Norveççe (Bokmål) kişi adılları
Adet 1. kişi 2. kişi 3. kişi
eril dişil nötr
Tekil eg/jeg du han hon det
Çoğul vi ni de