TürkçeDüzenle

SöylenişDüzenle

IPA(anahtar): hava
Heceleme: ha‧va

KökenDüzenle

Arapça هواء‎ [hawā']

Düzenle

hava (belirtme hâli havayı, çoğulu havalar) -sı

  1. (termodinamik) hava yuvarını oluşturan, bütün canlıların solunumuna yarayan, renksiz, kokusuz, akışkan gaz karışımı
  2. (meteoroloji) meteorolojik olayların bütünü
    Hava biraz bozukçaydı, dışarıda serin bir yağmur çiseliyordu. - M. Ş. Esendal
  3. canlılar üzerindeki etkisine göre hava yuvarının durumu
    Havanın üşütecek kadar serinlemiş olmasına göre sabah yakın. - R. N. Güntekin
  4. (gök bilimi, meteoroloji) gökyüzü
    Havada bir tek bulut yok.
  5. çevreyi kuşatan boşluk
    Tozlar havada uçuşuyordu.
  6. esinti
    Bugün hava olursa yelkenli kalkacak.
  7. (müzik) müzik parçalarında tür
    Kâğıthane havası tutturur, bahriye çiftetellisi çalardık. - S. F. Abasıyanık
  8. müzik aletlerinden çıkan ses perdesi
  9. görünüş, davranış, söz vb. için bir kimsenin durumunu belirten özellik
    Buna rağmen öyle kibar ve asil havası vardır ki bu damga bile onu çirkinleştiremez, inadına daha bir uçarı, daha bir sevimli yapar. - H. Taner
  10. tarz, üslûp
  11. durum, ortam, çevre, muhit, atmosfer, ambiyans
  12. çekicilik
    Kadın güzel değil ama havası var.
  13. (mecaz) keyif, âlem

ÇekimlemeDüzenle

DeyimlerDüzenle

ÇevirilerDüzenle

Ön adDüzenle

hava (karşılaştırma daha hava, üstünlük en hava)

  1. sonuçsuz, anlamsız, boş
    Bu sözlerin sonu hava.

ÇevirilerDüzenle

KaynakçaDüzenle

  • Türk Dil Kurumu: "hava"

AzericeDüzenle

Düzenle

hava

  1. (termodinamik, meteoroloji) hava

GagavuzcaDüzenle

KökenDüzenle

Lütfen bir dil kodu girin.

Düzenle

hava

  1. (termodinamik, meteoroloji) hava

KaynakçaDüzenle

  • Etymological Dictionaries - Andras Rajki

Karaçay BalkarcaDüzenle

Düzenleme yapıldıktan sonra bu not silinmelidir.

Düzenle

  1. (termodinamik, meteoroloji) hava

TatarcaDüzenle

Düzenle

hava

  1. (termodinamik, meteoroloji) hava

TürkmenceDüzenle

Düzenle

hava

  1. (termodinamik, meteoroloji) hava

İlgeçDüzenle

hava

  1. evet, tabiî, elbette

KaynakçaDüzenle

  • Atacanov, Ata (1922). Türkmendolu Yir Sözlüğü.