TürkçeDüzenle

Düzenle

kabuk (belirtme hâli kabuğu, çoğulu kabuklar) -ğu

  1. bir şeyin üstünü kaplayan ve onu dış etkilere karşı koruyan, kendiliğinden oluşmuş sertçe bölüm, kışır
    Ağaç kabuğu.
    Meyve kabuğu.
    Midye kabuğu.
  2. ekmeğin pişme sırasında içinden daha çok sertleşen dış bölümü
  3. (gök bilimi) bir sıvı veya gazı dıştan saran, sert katman
    Yer kabuğu.
  4. (tıp) deri üzerinde bir yaranın veya sivilcenin kurumasıyla oluşan sertçe bölüm
  5. (hayvan bilimi) bir hayvanı dıştan örten kitinli, kalkerli, silisli, kemiksi veya boynuzsu örtü, kavkı
    Herhâlde kabuklu bir deniz hayvanının kabuğu kesmiş olacak. - S. F. Abasıyanık

DeyimlerDüzenle

ÇevirilerDüzenle

KaynakçaDüzenle

  • Türk Dil Kurumu: "kabuk"

GagavuzcaDüzenle

KökenDüzenle

Eski Türkçe qapuk

Düzenle

kabuk

  1. kabuk

KaynakçaDüzenle

  • Etymological Dictionaries - Andras Rajki