millet

TürkçeDüzenle

KökenDüzenle

Osmanlı Türkçesi ملت‎, Arapça مِلَّة(mille).

SöylenişDüzenle

Düzenle

millet (belirtme hâli milleti, çoğulu milletler)

  1. benzer özellikleri olan topluluk
    Şu kadın milletinin kıskançlığının hiç sonu yok. - A. Midhat
  2. bir yerde bulunan kimselerin bütünü, herkes
    Hoca, kürsüye çıkarken tökezleyince millet gülmeden edemedi.
    Millet tütün paralarını alınca borcunu öder. - N. Cumalı
  3. (sosyoloji) çoğunlukla aynı topraklar üzerinde yaşayan, aralarında dil, tarih, duygu, ülkü, gelenek ve görenek birliği olan insan topluluğu
  4. (tarih) geçmişte bir arada yaşamış, şimdi bir arada yaşama inancında, istek ve kararında olan; aynı vatan ve o vatanın maddî ve manevî değerlerine sahip çıkan; aralarında din, dil, kültür, tarih ve duygu birliği olan insanların oluşturduğu toplum

ÇekimlemeDüzenle

Eş anlamlılarDüzenle

DeyimlerDüzenle

Kelime birliktelikleriDüzenle

Türetilmiş kavramlarDüzenle

ÇevirilerDüzenle

KaynakçaDüzenle

Ek okumalarDüzenle

FransızcaDüzenle

Düzenle

millet

  1. (buğdaygiller, tahıllar) darı

GagavuzcaDüzenle

Düzenle

millet

  1. (toplum bilimi) millet

KökenDüzenle

Arapça el-milletü (الملة)

İngilizceDüzenle

Düzenle

millet (çoğulu millets)

  1. (buğdaygiller, tahıllar) darı

TürkmenceDüzenle

Düzenle

millet

  1. (toplum bilimi) millet, kavim, ulus

KaynakçaDüzenle

  • Atacanov, Ata (1922). Türkmendolu Yir Sözlüğü.