Ana menüyü aç

Konu başlıkları

TürkçeDüzenle

KökenDüzenle

Osmanlı Türkçesi روح (rûh), Arapça رُوح (rūḥ)

SöylenişDüzenle

Düzenle

ruh (belirtme hâli ruhu, çoğulu ruhlar)

  1. (din, felsefe) dinlerin ve dinci felsefelerin insanda vücuttan ayrı bir varlık olarak kabul ettiği öz, tin, can kuşu
  2. en önemli nokta, öz
    Lakin oyunun ruhunu anlamak mümkün değil. - Memduh Şevket Esendal
  3. esans
    Bazısı ruh koklatır, bazısı alnına sirke sürer, bazısı kollarını, bileklerini ovuşturur. - Hüseyin Rahmi Gürpınar
  4. duygu
    Nesri gibi güzel bir ruhu olan Falih Rıfkı, Türk gazeteciliğini bir vatan hizmeti telakki etmiş ve kutsi bir vazife gibi ifa ediyor. - Yahya Kemal Beyatlı
  5. (felsefe) bedeni etkin kılan canlılık ilkesi, bedenin hayat gücü

ÇekimlemeDüzenle

ÇevirilerDüzenle

KaynakçaDüzenle

  • Türk Dil Kurumu: "ruh"

AzericeDüzenle

Diğer yazılışlar
Arap روح
Kiril
Latin ruh

KökenDüzenle

Arapça رُوح (rūḥ)

Düzenle

ruh

  1. (din, felsefe) ruh

EndonezceDüzenle

KökenDüzenle

Arapça رُوح (rūḥ)

Düzenle

ruh

  1. (din, felsefe) ruh

GagavuzcaDüzenle

KökenDüzenle

Arapça رُوح (rūḥ)

Düzenle

ruh

  1. (din, felsefe) ruh

KaynakçaDüzenle

  • Etymological Dictionaries - Andras Rajki

ÖzbekçeDüzenle

Diğer yazılışlar
Kiril руҳ
Latin ruh
Arap روح

KökenDüzenle

Arapça رُوح (rūḥ)

Düzenle

ruh

  1. ruh