Disambig.svg Ayrıca bakınız: vagit

TürkçeDüzenle

KökenDüzenle

Osmanlı Türkçesi وقت‎, o da Arapça وَقِت(vaḳit) kelimesinden gelmektedir.

SöylenişDüzenle

Düzenle

vakit (belirtme hâli vaktı, çoğulu vakitler)

 
(zaman) Vakit
  1. (zaman) zaman
    Mevsim mütehayyil, vakit akşamdı Bebek'te. - Y. K. Beyatlı
  2. bir işe ayrılmış veya bir için alışılmış saatler
    Yemek vakti. Şimdi bunun vakit değil.
  3. (astronomi) çağ
    Vaktin bilginleri.
  4. belirlenmiş olan zaman
    Kâhya, vakit gayri Süleyman, haber saldık gelecekler, pamuklar da kıvamına geldi demişti. - S. Kocagöz
  5. zaman anlatan kelimelere belirtilen durumunda geldiğinde "iken" anlamı veren bir söz
  6. (mecaz) geçim, para bakımından elverişli durum
    Onun bu kadar para vermeye vakti yok.

ÇekimlemeDüzenle

DeyimlerDüzenle

Alt kavramlarDüzenle

AtasözleriDüzenle

Türetilmiş kavramlarDüzenle

ÇevirilerDüzenle

KaynakçaDüzenle

  • Türk Dil Kurumu: "vakit"

Ek okumalarDüzenle

GagavuzcaDüzenle

KökenDüzenle

Arapça وَقْت(vaḳt)

SöylenişDüzenle

  • Heceleme: va‧kit

Düzenle

vakit

  1. (zaman) vakit, zaman