karakter

TürkçeDüzenle

KökenDüzenle

Fransızca Yunanca

Düzenle

karakter (belirtme hâli karakteri, çoğulu karakterler) -ri

  1. ayırt edici nitelik
  2. bir bireyin kendine özgü yapısı, onu başkalarından ayıran temel belirti ve bireyin davranış biçimlerini belirleyen, üstün ana özellik, öz yapı, ıra, seciye
    Yıldız'ın iyi bir eğitimi, kuvvetli bir karakteri var. - A. Gündüz
  3. bir kişinin veya bir insan grubunun tutumu, duygulanma ve davranış biçimi
    Pek uysal, tatlı, neşeli karakterine rağmen dostum kavgacıdır. - R. H. Karay
  4. (matbaacılık) basımda harf türü
  5. (edebiyat) bir eserde duygu, tutku ve düşünce yönlerinden ele alınan kişi
  6. (felsefe) bireyin kendi kendine egemen olmasını, kendi kendisiyle uyum içinde bulunmasını, düşünüş ve hareketlerinde tutarlı, sağlam kalabilmesini sağlayan özellikler bütünü
  7. (matematik, bilişim) belirtev, damga

DeyimlerDüzenle

ÇevirilerDüzenle

KaynakçaDüzenle