Disambig.svg Ayrıca bakınız: ústa

TürkçeDüzenle

SöylenişDüzenle

  • IPA(anahtar): usˈta, ustaˈlaɾ
  • Heceleme: us‧ta

KökenDüzenle

Eski Türkçe us+ta 'us'sözcüğü akılı anlamın kullanılır ve 'ta'sözcüğü ise sahiplik anlamında kullanılır.

Düzenle

usta (belirtme hâli ustayı, çoğulu ustalar)

  1. (unvanlar) bir zanaatı gereği gibi öğrenmiş olan ve kendi başına yapabilen kimse
    Nöbetçi, ustanın anasına ters ters baktı. - N. Hikmet
  2. zanaat öğreticisi
  3. zanaatçılar için unvan
    Üzeyir usta yoldan geçmeyeceğimizi söyledi. - R. H. Karay
  4. (tarih) Osmanlı Devleti'nde saraydaki cariye ve hizmetlilerin kıdemlisi
  5. akıl veren veya öğreten kimse
    Kız sana bir hâl olmuş, kim senin ustan? - R. H. Karay

ÇekimlemeDüzenle

Üst kavramlarDüzenle

Yan kavramlarDüzenle

Türetilmiş kavramlarDüzenle

AtasözleriDüzenle

ÇevirilerDüzenle

Ön adDüzenle

usta (karşılaştırma daha usta, üstünlük en usta)

  1. eli uz, işinin eri, becerikli, mahir
    Bunların hepsi de çok güzel sesli ve oyunun en ustaları arasından seçildi. - T. Buğra

KaynakçaDüzenle

AzericeDüzenle

Düzenle

usta

  1. erbap

GagavuzcaDüzenle

KökenDüzenle

Türkçe

Düzenle

usta

  1. usta

KaynakçaDüzenle

  • Etymological Dictionaries - Andras Rajki

LehçeDüzenle

Düzenle

usta

  1. (anatomi) ağız

Sırp-HırvatçaDüzenle

Düzenle

usta

  1. (anatomi) (Sırp, Hırvat ağzı) ağız

SlovenceDüzenle

Düzenle

usta

  1. (anatomi) ağız