yıldız

Disambig.svg Ayrıca bakınız: Yıldız

TürkçeDüzenle

KökenDüzenle

Eski Türkçe

Düzenle

yıldız (belirtme hâli yıldızı, çoğulu yıldızlar)

 
Yıldız
  1. (gök bilimi) ekirdeğinde füzyon sonucunda açığa çıkan enerjiyi uzaya ışınım biçiminde yayan, ışıklı gök cisimlerinden her biri
    Baktık geceden fecre kadar ellerde. Yıldızlara yükselen kadehler gördük. - Y. K. Beyatlı
  2. (sanat) ünlü veya önemli oyuncu veya şarkıcı, sinema, tiyatro veya müzikhol sanatçısı, star
    Bir keresinde de bir yerli opera yıldızımız gelmişti. - H. Taner
  3. bir noktadan çevreye beş veya daha fazla çıkıntısı olan çok köşeli şekil
    Türk bayrağındaki yıldız beş ışınlıdır.
  4. (mecaz) bir toplulukta, bir meslekte, üstün başarı gösteren kimse
    Cebirde, geometride, fizikte sınıfımızın yıldızı idim. - Y. Z. Ortaç
  5. (mecaz) baht, şans, talih
  6. (denizcilik) kuzey 360°'lik yön, kuzey
  7. (meteoroloji) kuzey yönünden esen rüzgâr

ÇekimlemeDüzenle

Sözcük birliktelikleriDüzenle

ÇevirilerDüzenle

Ön adDüzenle

yıldız (karşılaştırma daha yıldız, üstünlük en yıldız)

  1. yıldız biçiminde olan

ÇevirilerDüzenle

Ayrıca bakınızDüzenle

Rüzgârlar [değiştir]
yıldız | kıble | gündoğusu | günbatısı | poyraz | karayel | keşişleme | lodos

KaynakçaDüzenle

GagavuzcaDüzenle

KökenDüzenle

Eski Türkçe

Düzenle

yıldız

  1. (gök bilimi) yıldız

KaynakçaDüzenle

  • Etymological Dictionaries - Andras Rajki

Kırım TatarcaDüzenle

Düzenle

yıldız

  1. (gök bilimi) yıldız