Disambig.svg Ayrıca bakınız: oýun

TürkçeDüzenle

SöylenişDüzenle

  • Heceleme: o‧yun

Düzenle

oyun

  1. oy (ad) sözcüğünün çekimi:
    1. tamlayan tekil
    2. ikinci tekil şahıs iyelik tekil

Düzenle

oyun (belirtme hâli oyunu, çoğulu oyunlar)

  1. desise, düzen, entrika, hile
    Atatürk hiçbir zaman onların oyununa kanmış değildir. — H. Taner
  2. şaşkınlık uyandıran zayıf hüner
  3. (müzik) müzik eşliğinde yapılan hareketlerin tamamı
    Zeybek, İzmir ve civarnın halk oyunudur.
  4. (oyun) kabiliyet ve zekâ geliştirici, belli kuralları olan eğlence
    Bale, çelik çomak, dama, tavla, tenis oyundur.
  5. (oyun) kumar
    Bazıları oyun başından kalkar kalkmaz her şeyi unuturlar. — P. Safa
  6. (spor) bedence ve kafaca yetenekleri geliştirmek amacıyla yapılan, çevikliğe dayanan her türlü yarışma
    Akdeniz oyunları. Olimpiyat oyunları.
  7. (spor) güreşte rakibini yenmek için yapılan türlü şekillerde şaşırtıcı hareket
  8. (spor) tavlada, teniste taraflardan birinin belirli sayı kazanmasıyla elde edilen sonuç
  9. (tiyatro) tiyatro veya sinemada sanatçının rôlünü yorumlama şekli
  10. (tiyatro) seslendirilmek veya sahnede oynanmak için hazırlanmış eser
    Cambazın oyununu çocuklar çok beğendi.
    Hokkabazın oyunu herkesin ağzını iki karış açık bıraktı.

ÇekimlemeDüzenle

Eş anlamlılarDüzenle

Alt kavramlarDüzenle

AtasözleriDüzenle

Kelime birliktelikleriDüzenle

ÇevirilerDüzenle

KaynakçaDüzenle

  • Türk Dil Kurumu: "oyun"

Ek okumalarDüzenle

AzericeDüzenle

Düzenle

oyun

  1. dans
  2. oyun

GagavuzcaDüzenle

KökenDüzenle

Eski Türkçe oj(oj)

Düzenle

oyun

  1. oyun