Disambig.svg Ayrıca bakınız: ek-, -ek

TürkçeDüzenle

SöylenişDüzenle

Heceleme: ek, çoğulu ek·ler

KökenDüzenle

Kendi başına bir kök.

Düzenle

ek (belirtme hâli eki, çoğulu ekler)

  1. (yapı bilgisi) kelime türetmek veya kelimenin görevini belirtmek için kullanılan, başa, sona veya kelimenin içine eklenebilen, bağımlı dil bilgisi ögeleri, lahika
  2. bir şeyin eksiğini tamamlamak için ona katılan parça
    Yazının ekleri.
  3. bir gazete veya derginin günlük yayımından ayrı ve ücretsiz olarak verdiği parça, ilave
    Gazetenin haftalık sanat ve edebiyat eki.
  4. sonradan katılan, yapılan, dikilen, yapıştırılan parçanın belli olan yeri
  5. iki borunun birbirine birleştirildiği yer

ÇekimlemeDüzenle

DeyimlerDüzenle

ÇevirilerDüzenle

Ön adDüzenle

ek (karşılaştırma daha ek, üstünlük en ek)

  1. eklenmiş, katılmış
    Okul müdürüyken okulun ek inşaatında hamallarla birlikte çalışmış. - H. Taner

ÇevirilerDüzenle

KaynakçaDüzenle

  • Türk Dil Kurumu: "ek"

AtasözleriDüzenle

AfrikancaDüzenle

AdılDüzenle

ek

  1. ben

İsveççeDüzenle

Düzenle

ek

  1. (kayıngiller, ağaçlar) meşe