Ayrıca bakınız: -ek, -ék, Ek, EK, ÉK, ék, ek-, เอก, ᛖᚲ

TürkçeDeğiştir

SöylenişDeğiştir

Değiştir

ek (belirtme hâli eki, çoğulu ekler)

  1. bir gazete veya derginin günlük yayımından ayrı ve ücretsiz olarak verdiği parça, ilave
    Gazetenin haftalık sanat ve edebiyat eki.
  2. iki borunun birbirine birleştirildiği yer
  3. sonradan katılan, yapılan, dikilen, yapıştırılan parçanın belli olan yeri
  4. (inşaat) sözcük türetmek veya sözcüğün görevini belirtmek için kullanılan, başa, sona veya sözcüğün içine eklenebilen, bağımlı dil bilgisi ögeleri, lahika
  5. bir şeyin eksiğini tamamlamak için ona katılan parça
    Yazının ekleri.

ÇekimlemeDeğiştir

Alt kavramlarDeğiştir

Kelime birliktelikleriDeğiştir

ÇevirilerDeğiştir

Ön adDeğiştir

ek (karşılaştırma daha ek, üstünlük en ek)

  1. eklenmiş, katılmış
    Okul müdürüyken okulun ek inşaatında hamallarla birlikte çalışmış. — H. Taner

ÇevirilerDeğiştir

KaynakçaDeğiştir

EylemDeğiştir

ek

  1. ekmek (eylem) sözcüğünün dilek-emir kipi basit ikinci tekil şahıs olumlu çekimi

Zıt anlamlılarDeğiştir

AtasözleriDeğiştir

AfrikancaDeğiştir

AdılDeğiştir

ek

  1. ben

İsveççeDeğiştir

Değiştir

ek

  1. (ağaçlar, kayıngiller) meşe

Rohingya diliDeğiştir

Sayı adıDeğiştir

ek

  1. bir